Γράφουν για τα 20 χρόνια του «ΒΕΝΙΑΜΙΝ» - Σύλλογος Προστασίας Παιδιών ΒΕΝΙΑΜΙΝ

Search
Μετάβαση στο περιεχόμενο

Κύριο Μενού

Γράφουν για τα 20 χρόνια του «ΒΕΝΙΑΜΙΝ»

Μπορείτε να δείτε ολόκληρη την συναυλία (video) κάνοντας κλικ στην παρακάτω εικόνα:

Δωρεές μέσω PayPal

Κάντε την δωρεά σας μέσω Pay Pal κάνοντας κλικ στο παρακάτω εικονίδιο



 
Γράφουν για τα 20 χρόνια του «ΒΕΝΙΑΜΙΝ»

Με την ευκαιρία της επετείου των 20 χρόνων προσφοράς του Συλλόγου «ΒΕΝΙΑΜΙΝ» προς τα παιδιά που είναι σε «ανάγκη ή σε κίνδυνο», εκδόσαμε ένα επετειακό ΛΕΥΚΩΜΑ- ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ το οποίο μπορείτε με μια δωρεά 5€ να το  προμηθευτείτε. Επίσης αρκετοί φίλοι, συνεργάτες και συμπολίτες γράφουν για την προσφορά του «ΒΕΝΙΑΜΙΝ» όλα αυτά τα χρόνια και δίνουν τις ευχές τους. Επίσης γράφουν το 'ευχαριστώ' τους υποστηριζόμενες μητέρες και παιδιά. Σας ευχαριστούμε όλους θερμά για τις ευχές.






ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΤΗΣ ΕΠΕΤΕΙΑΚΗΣ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ "ΒΕΝΙΑΜΙΝ" ΓΙΑ ΤΑ 20 ΧΡΟΝΙΑ

Την  Τετάρτη 8 Ιουλίου, λίγες μόλις μέρες αφότου ο Σύλλογος Προστασίας Παιδιών «ΒΕΝΙΑΜΙΝ» έκλεισε τα 21 χρόνια έργου, έλαβε χώρα στο αμφιθέατρο  του Δημοτικού Πάρκου Κατερίνης η επετειακή εκδήλωση –γιορτή, υπό την αιγίδα του Ο.Π.Π.Α.Π του Δήμου Κατερίνης, για τα 20 χρόνια προσφοράς του Συλλόγου στο παιδί σε ανάγκη ή σε κίνδυνο.
Ήταν μια ονειρεμένη βραδιά, σε εντελώς αντίθετο κλίμα από αυτό που επικρατεί τις τελευταίες μέρες στην πατρίδα μας. Μια βραδιά αγάπης, χαράς, συγκίνησης, ελπίδας για το αύριο, για το μέλλον των παιδιών που μας έχουν ανάγκη. Ο κόσμος ήταν εκεί, ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα αγάπης που κάναμε κάποιες μέρες πιο πριν σε όλη την πόλη, και γέμισε το αμφιθέατρο, στηρίζοντας έμπρακτα από το υστέρημά του τον «ΒΕΝΙΑΜΙΝ». Δίπλα μας ήταν και οι 63 χορηγοί μας, όλοι οι επαγγελματίες της πόλης μας που σε συνθήκες έντονης οικονομικής κρίσης συμπαραστάθηκαν στα έξοδα της συναυλίας .
Η βραδιά  ήταν προγραμματισμένη να ξεκινήσει με χαιρετισμό του Σεβασμιότατου Μητροπολίτη Κίτρους, Πλαταμώνος και Κατερίνης κκ. Γεώργιου, ο οποίος δυστυχώς δεν μπόρεσε να παρευρεθεί. Η βραδιά συνεχίστηκε  με σύντομους χαιρετισμούς από τον ποιμένα της ελληνικής ευαγγελικής εκκλησίας Κατερίνης αιδέσιμο κ. Ιωάννη Υφαντίδη, από τον  εκπρόσωπο του Δημάρχου και πρόεδρο του Ο.Π.Π.Α.Π κ. Παυλίδη Θεόδωρο, και τον εκπρόσωπο της αντιπεριφερειάρχη κ. Μπιτόπουλο Στέφανο.
Στη συνέχεια,  παραδόθηκαν αναμνηστικά τιμητικά δώρα στην πρώην βουλευτή κυρία Μαρία Μίχου, στον πρώην Νομάρχη Πιερίας κύριο Γιώργο Παπαστεργίου για την σημαντική συμβολή τους στην αδειοδότηση της Πρώτης Παιδικής-Οικογενειακής Εστίας πανελλαδικά του «ΒΕΝΙΑΜΙΝ» με τον τίτλο «ΑΓΚΑΛΙΑ» καθώς και σε διάφορους συνανθρώπους και φορείς που βρίσκονται στο πλευρό του συλλόγου όλα αυτά τα χρόνια όπως το Διαβαλκανικό Ινστιτούτο για Οικονομική και Εκπαιδευτική Ανάπτυξη (κ. Ιγνάτιος-Νένα Μεϊμάρη), Πρωτοβουλία για το Παιδί –Βέροια (κ. Τέλης Σιδηρόπουλος), Μακεδονική Διακονία (κ. Βούλα Παυλίδου Ρασντούνη) αλλά και άλλοι τοπικοί φορείς.
Την όλη παρουσίαση της βραδιάς ανέλαβαν η εκπρόσωπος του Συλλόγου κ. Άννα Βουτσά, συντονίστρια της ομάδας μονογονεϊκών οικογενειών του «ΒΕΝΙΑΜΙΝ», και η κυρία  Κριστίνα Απατσίδου, μέλος του Δ.Σ του Συλλόγου.  Και οι δύο τους συμμερίστηκαν τις προσωπικές τους εμπειρίες εξηγώντας πως βρέθηκαν από δύσκολες καταστάσεις στην μεγάλη οικογένεια του «ΒΕΝΙΑΜΙΝ» ως υποστηριζόμενα μέλη η πρώτη ως πρώην υποστηριζόμενη μητέρα  και η δεύτερη ως πρώην υποστηριζόμενο παιδί το 1994 και τώρα ενεργό μέλος του Δ.Σ του «ΒΕΝΙΑΜΙΝ».
Έπειτα ακολούθησε ο συγκινητικός λόγος του Προέδρου  και εκ των ιδρυτών του «ΒΕΝΙΑΜΙΝ» κυρίου Χάρη Αναστασίου όπου μέσα σε λίγα λεπτά περιέγραψε πως πήρε την απόφαση με τη σύζυγό του να εγκαταλείψουν τις σταδιοδρομίες τους στον Καναδά και να έρθουν στην Ελλάδα για να ιδρύσουν τον «ΒΕΝΙΑΜΙΝ» μαζί με τα άλλα παιδιά του ορφανοτροφείου του 1950, και να στηρίξουν παιδιά σε ανάγκη ή σε κίνδυνο. Ο κ. Αναστασίου αποκάλυψε πως δεν θα υπήρχε σύλλογος «ΒΕΝΙΑΜΙΝ» αν δεν συμφωνούσε η σύζυγός του κυρία Ιωάννα Αναστασίου, να έρθουν στην Ελλάδα το 1994 και να γίνει το όραμά του πράξη. Μάλιστα, ο κ. Αναστασίου αφιέρωσε την επετειακή εκδήλωση στη σύζυγό του συγκινώντας την ίδια και όλους τους παρευρισκόμενους.  Ακολούθησε ένα ολιγόλεπτο μουσικό βίντεο που έδειξε το ιστορικό και τις δράσεις του «ΒΕΝΙΑΜΙΝ» και έπειτα ξεκίνησε η συναυλία με την Ορχήστρα Νέων του Κέντρου Γραμμάτων & Τεχνών του Δίου πλαισιωμένη με τοπικούς καλλιτέχνες-τραγουδιστές.
Την ενορχήστρωση και διεύθυνση της Ορχήστρας είχε ο κύριος Νίκος Πατρής, ενώ την επιμέλεια του προγράμματος και την επιλογή των κειμένων που διάβασε η ηθοποιός κυρία Κατερίνα Κουκούλη, είχε ο κύριος Γρηγόρης Παπαχρήστος.
Τα όμορφα τραγούδια και οι μουσικές νότες γέμισαν τον ουρανό και τον χώρο του πάρκου Κατερίνης δίνοντας μια πολύ όμορφη εικόνα. Όσοι ήρθαν ευχαριστήθηκαν και απόλαυσαν αυτήν την όμορφη βραδιά, ενημερώθηκαν για το έργο του Συλλόγου «ΒΕΝΙΑΜΙΝ» και άντλησαν ελπίδα, την ελπίδα που πηγάζει από την έμπρακτη θεάρεστη αγάπη  και στήριξη προς το παιδί που είναι σε ανάγκη ή σε κίνδυνο.
Θέλουμε να ευχαριστήσουμε ιδιαίτερα όλο τον κόσμο που ήρθε και στήριξε την συναυλία και γέμισε το θέατρο πάρκου, τους χορηγούς μας, ιδιαίτερες ευχαριστίες στην Ορχήστρα Νέων του Κέντρου Γραμμάτων και τεχνών του Δίου και στον κύριο Νίκου Πατρή που ήρθαν αφιλοκερδώς και έπαιξαν τόσο όμορφα τραγούδια, τους  οκτώ τραγουδιστές μας Ηλιάδη Αλέξη, Ζορμπά Όλγα, Καλλιφατίδη Αλέξανδρο, Καζαντζίδη Τάσο, Μπίνο Νίκο, Σέρβου Φιλιώ, Τζήμα Σάκη και Τσινιστίδου Σοφία, τον κύριο Παπαχρήστο Γρηγόρη και την πρόεδρο του Κέντρου Γραμμάτων & Τεχνών, κυρία Μαρία Γκριμούλα  για την άψογη συνεργασία μας. Ακόμα θέλουμε να ευχαριστήσουμε το τμήμα Σαμαρειτών του Ερυθρού Σταυρού για την κάλυψη της εκδήλωσης μας. Τέλος ευχαριστούμε τον Ο.Π.Π.Α.Π του Δήμου Κατερίνης για την παραχώρηση του αμφιθεάτρου, αλλά και για την κάλυψη μέρους των εκτυπωτικών εξόδων της συναυλίας. Κοιτάμε στο παρόν και στο μέλλον, ελπίζοντας ότι με τη βοήθεια του ΘΕΟΥ και την συμπαράσταση όλων των συμπολιτών μας, θα συνεχίσουμε να μοιράζουμε χαμόγελα ελπίδας και χαράς, γνωρίζοντας ότι δεν μπορούμε να αλλάξουμε όλο τον κόσμο, όμως μπορούμε να αλλάξουμε τον κόσμο κάθε παιδιού που υποστηρίζουμε.
Με εκτίμηση και ευγνωμοσύνη
Για το Δ.Σ του Συλλόγου «ΒΕΝΙΑΜΙΝ»





Κεφάλα Άννα, Αντιπρόεδρος, διευθύντρια γραφείου «ΒΕΝΙΑΜΙΝ» στις ΗΠΑ


Ήταν προνόμιο, για μένα, να είμαι μέρος του «ΒΕΝΙΑΜΙΝ» αυτά τα 20 χρόνια Θυμάμαι, εκείνο το πρώτο ξεκίνημα, όταν πήραμε
την
πρωτοβουλία να στηρίξουμε ορφανά παιδιά σε ανάγκη.Σε αυτή την απόφαση καταλήξαμε, όταν εμείς τα «ορφανά» παιδιά του 1950 και '60,συγκεντρωθήκαμε ξανά μαζί, ενθυμούμενοι παλιές εμπειρίες, καλές ή κακές, και βλέποντας που βρισκόμασταν στο «μονοπάτι» της ζωής. Εκεί συνειδητοποιήσαμε ότι ήμασταν ευλογημένοι τόσο από αυτούς που μας υπηρέτησαν στο ορφανοτροφείο της Κατερίνης, όσο και από εκείνους που προσέφεραν οικονομική βοήθεια, ρούχα και προσευχήθηκαν για εμάς.
Κοιτώντας πίσω στα τελευταία 20 χρόνια, οι πιο πολύτιμες αναμνήσεις στην πορεία του «ΒΕΝΙΑΜΙΝ», είναι τα χαμογελαστά πρόσωπα των παιδιών, οι ζεστές αγκαλιές, ματιές γεμάτες ελπίδα, η προσδοκία για ένα λαμπρότερο αύριο και οι γεμάτες ευγνωμοσύνη καρδιές.
Πως μπορούμε να ξεχάσουμε τα δάκρυα της μικρής Άννας, καθώς επιβιβαζόταν στο λεωφορείο της επιστροφής στη Σερβία, μετά από μια καταπληκτική καλοκαιρινή περίοδο στην κατασκήνωση της Λεπτοκαρυάς όπου έκανε νέους φίλους, «άνοιξε» την καρδιά της σε συμβούλους, απόλαυσε την όμορφη θάλασσα και διδάχτηκε χριστιανικές αρχές. Με αυτά τα εφόδια μεγαλώνει!

Πως μπορούμε να ξεχάσουμε τον μικρό (τότε) Κυριάκο με τον πλατύ και αυθεντικό χαμόγελο, την αγάπη του για το ποδόσφαιρο, και τα όνειρά του. Ξεπερνώντας όλα τα εμπόδια, εξελίχθηκε σήμερα σε ένα θαυμάσιο, ισορροπημένο νέο, με λαμπρό μέλλον που ανέλαβε τη ζωή του στα χέρια του. Πάντοτε, όταν μιλούσαμε μαζί του, είχε κάποιο όνειρο για το μέλλον του.
"
Εφοδιασμένος" πλέον με γνώσεις Αγγλικών και Η/Υ , συνεχίζει και καμαρώνουμε για αυτόν. Επίσης ήταν ένα άλλο 4-χρονο αγόρι, ο Νικόλας. Μόλις είχε λάβει δώρα από τον σύζυγό μου Γιώργο. Κάθισαν και οι δύο κάτω στο πάτωμα και άρχισαν να παίζουν μαζί, όπως κάνει ο πατέρας με τον γιό του. Για λίγο ο Γιώργος ήταν ο «πατέρας» του Νικόλα, που ποτέ δεν είχε. Γνωρίζουμε πως είναι αυτό το συναίσθημα της «ορφάνιας» γιατί και εμείς δεν είχαμε «πατέρα» να παίξει μαζί μας. Ακόμα, θυμάμαι τα δάκρυα του Χάρη Αναστασίου, όταν μας είπε ότι η Αλέκα, ένα από τα παιδιά που είχε υποστηρίξει ο «ΒΕΝΙΑΜΙΝ», έδωσε στο γιό της το όνομα "Χάρης" προς τιμήν του.
Μερικά χρόνια πριν, το 2007, ο «ΒΕΝΙΑΜΙΝ» έκανε μια επίσκεψη στην Πυρόπληκτη Ζαχάρω,
Ηλείας
στην Πελοπόννησο, εκεί όπου 66 ζωές χάθηκαν λόγω της τραγωδίας των πυρκαγιών που
έπληξαν
την περιοχή. Είδαμε απελπισμένα πρόσωπα από τα μέλη οικογενειών αρκετών θυμάτων.
Ήταν μια συγκλονιστική απώλεια ανθρωπίνων ζωών και περιουσιών. Πολλοί έπρεπε να ξαναξεκινήσουν από την αρχή. Υπήρχαν μεγάλες ανάγκες για οικονομική βοήθεια αλλά και για
παρηγοριά
και ελπίδα προς εκείνους τους συνανθρώπους μας. Αμέσως ανταποκριθήκαμε σε εκείνες τις ανάγκες και ο «ΒΕΝΙΑΜΙΝ» ανέλαβε την υποστήριξη 21 παιδιών που είχαν χάσει μέλη των οικογενειών τους.
Επιπροσθέτως, έχουμε μείνει κατάπληκτοι, όλα αυτά τα χρόνια από την γενναιοδωρία πολλών φίλων και γνωστών στις Η.Π.Α, οι οποίοι, παρόλο που ποτέ δεν συνάντησαν από κοντά τα ορφανά και άπορα παιδιά που ο «ΒΕΝΙΑΜΙΝ» στήριζε και στηρίζει, ωστόσο στήριζαν οικονομικά οι ίδιοι αυτά τα παιδιά και προσευχόντουσαν για αυτά για αρκετά χρόνια γιατί συνειδητοποίησαν
αυτό
που διδάσκει η Αγία Γραφή "Θρησκεία καθαρή και αμόλυντη για το Θεό και Πατέρα είναι αυτή : Να συμπαραστέκεστε στα ορφανά και στις χήρες όταν υποφέρουν..."
Είμαστε ευγνώμονες στον Θαυμαστό Θεό για την άπειρη και άνευ όρων αγάπη Του και για το προνόμιο που μας δίνει να υπηρετούμε τα παιδιά όπως Αυτός μας ζήτησε να κάνουμε.


Συμεών Ιωαννίδης Συντονιστής του Ελληνικού έργου της AMG INTERNATIONAL
«Όταν η αγάπη για ορφανά και απροστάτευτα παιδιά φλογίζει την καρδιά κάποιου που μεγάλωσε ορφανός»

Η AMG International, στην οποία εργάζομαι εδώ και 54 χρόνια, για πάνω από εφτά δεκαετίες διεξάγει πολύπλευρο φιλανθρωπικό και ιεραποστολικό έργο σε υπανάπτυκτες χώρες. Ανάμεσα στις διακονίες της είναι και η περίθαλψη ορφανών και απροστάτευτων παιδιών. Τη δεκαετία του 50, όταν η χώρα μας υφίστατο τις συνέπειες της Γερμανικής Κατοχής και του εμφυλίου πολέμου που ακολούθησε, η AMG με την πρωτοβουλία του αείμνηστου προέδρου της Σπ. Ζωδιάτη σε συνεργασία με την εκεί τοπική εκκλησία, ίδρυσε και λειτούργησε για πολλά χρόνια το Ορφανοτροφείο στην Κατερίνη.
Ένα από τα παιδιά που μεγάλωσαν στο ίδρυμα αυτό, αφού μετανάστευσε αρχικά στην Αυστραλία και στη συνέχεια στον Καναδά ήταν ο Χάρης Αναστασίου. Εκεί ο Χάρης δούλεψε σκληρά και ανέβηκε γρήγορα τα σκαλοπάτια της επαγγελματικής και κοινωνικής επιτυχίας. Την καρδιά του τη φλόγιζε η αγάπη για τα ορφανά και απροστάτευτα παιδιά και επιθυμούσε διακαώς να προσφέρει βοήθεια σε όσο γινόταν περισσότερα παιδιά που είχαν ανάγκη.… Έτσι, άφησε μια λαμπρή σταδιοδρομία στον Καναδά, και μαζί με τη σύζυγό του Τζοάννα, η οποία ήταν ομόφρων μ' αυτόν, επέστρεψαν στην Ελλάδα για να θέσουν σε εφαρμογή την επιθυμία της καρδιάς τους. Συναντήθηκε με άλλα παιδιά που είχαν φοιτήσει μαζί του στο ορφανοτροφείο Κατερίνης και ίδρυσαν το σωματείο «ΒΕΝΙΑΜΙΝ». Ο Χάρης και οι συνεργάτες του δούλεψαν συστηματικά, σκληρά και ανιδιοτελώς και κατάφεραν μέσα σε λίγα χρόνια να φροντίζουν δεκάδες παιδιά από την Ελλάδα αλλά και τη Σερβία.
Tο έργο τους έφτασε στο αποκορύφωμά του πριν μερικά χρόνια όταν δημιούργησαν και την ΑΓΚΑΛΙΑ, μια πολύ σημαντική διακονία περίθαλψης παιδιών σε οικογενειακό περιβάλλον. Έτσι, τέσσερα παιδιά, που τους έλειπε η γονική προστασία, απολαμβάνουν μέσω της ΑΓΚΑΛΙΑΣ την αγάπη και τη θαλπωρή θετών γονιών που τα φροντίζουν, ζώντας μέσα σε οικογενειακό περιβάλλον και με όλες τις ανέσεις.
Συγχαίρουμε θερμά το ζεύγος Αναστασίου και όλους τους συνεργάτες τους που για 20 χρόνια χάρισαν και χαρίζουν σε τόσα παιδιά την αγάπη, τη φροντίδα και την οικογενειακή θαλπωρή, που διαφορετικά δε θα γνώριζαν ποτέ! Σήμερα, αρκετά από τα παιδιά αυτά έχουν μεγαλώσει και προκόβουν στην κοινωνία.
Αγαπητοί μας Χάρη και Ιωάννα, η προσευχή μας είναι ο Θεός να σας δίνει υγεία, δύναμη και χάρη για να συνεχίσετε το υπέροχο και θεάρεστο αυτό έργο σας.


Νικόλαος Χουσουρίδης (οικονομολόγος-επιχ. σύμβουλος)

Στο άκουσμα και μόνο αυτής της φράσης το πρώτο πράγμα που μου έρχεται στο μυαλό είναι μια ανασκόπηση (flashback).Φυσικά η ανασκόπηση αυτή δεν μπορεί να είναι δική μου και δική σου γιατί όλοι μας, μικρότεροι και μεγαλύτεροι, μπορεί να αποτελέσαμε κομμάτι της ιστορίας αυτής, αλλά σίγουρα δεν αναλάβαμε τους κεντρικούς ρόλους.
Στα δικά μου αυτιά ηχεί ως συνειδητοποίηση του τι σημαίνουν στην πράξη είκοσι (20)
ολόκληρα χρόνια! Διότι έχω διανύσει 17 χρόνια εκπαιδευτικής ζωής, 2 χρόνια στρατιωτικής, 12 χρόνια εργασιακής με 10 χρόνια γάμου, οπότε κανένας αριθμός δεν κατάφερε να φτάσει τα είκοσι. Πόσο μάλλον όταν πρόκειται για 20 ασταμάτητα χρόνια εθελοντικής προσφοράς και αγάπης. Εν τάξει θα μου πείτε και άλλοι έχουν γιορτάσει επετειακά ας πούμε 20 χρόνια MEGA, 20 χρόνια «Φοίβο», 20 χρόνια «Τα Φιλαράκια» .. πόσες όμως αλήθεια 20χρονες επέτειοι έχουν επηρεάσει καταλυτικά ή σε σημαντικό βαθμό τις ζωές περισσοτέρων από 1.200 παιδιά;
Το μόνο λοιπόν που μπορώ να κάνω είναι «να μπω στα παπούτσια» των ιδρυτών και να χρησιμοποιήσω μια φανταστική μηχανή του χρόνου..
1992 - Κάποιος άνθρωπος προφανώς καθοδηγούμενος άνωθεν έθεσε στον εαυτό του την καλύτερη ίσως ερώτηση που πρέπει ο καθένας μας να αποστηθίσει και να τη θέτει ξανά και ξανά : «Ποια είναι η πιο ωφέλιμη χρήση του χρόνου μου αυτή τη στιγμή»; Ο άνθρωπος που είναι οραματιστής βάζει λοιπόν τους στόχους του στον τοίχο για να τους βλέπει κάθε μέρα, γνωρίζοντας αυτό που είναι το πιο σημαντικό ώστε να αφιερώσει όλον του το χρόνο : «Να γυρίσω στην Ελλάδα και να δουλέψω με ορφανά παιδιά».
Όταν υπάρχουν υγιείς στόχοι και τέτοιου είδους «φιλοδοξίες» ο Θεός πάντα παρέχει λύσεις και ευκαιρίες. Στο κατώφλι όμως των  αποφάσεων και στα πλαίσια των ελεύθερων επιλογών υπάρχει πάντοτε η ρήση του Μαρκ Τουέην «Είκοσι χρόνια από τώρα θα είσαι πιο απογοητευμένος για τα πράγματα που δεν έκανες παρά για τα πράγματα που έκανες». Γι΄ αυτό λύσε τους κάβους,
σαλπάρισε μακριά από το σίγουρο λιμάνι, εξερεύνησε, ονειρέψου, ανακάλυψε».
1994 - Η μηχανή του χρόνου μου αποκάλυψε τον Χάρη Αναστασίου - Σαν να βρίσκομαι εκεί στο δωμάτιο που ανακοινώνει στην αγαπημένη του Τζοάννα ότι πρέπει ο οραματισμός να υλοποιηθεί. Προσπάθησα να κρυφακούσω αν ρώτησε .. Είμαι βέβαιος ότι απλώς ανακοίνωσε γιατί σε τέτοιου είδους αποφάσεις απλώς μιλάς και περιμένεις αν ο άνθρωπός σου θα ακολουθήσει - Η Τζοάννα λοιπόν συντάχθηκε στη γραμμή της απόλαυσης αυτού του ταξιδιού, καθώς τίποτε δεν είναι σπατάλη χρόνου όταν το απολαμβάνεις. Στο δρόμο αυτό της αγάπης και της ανιδιοτελούς προσφοράς βρίσκει κανείς αρκετές μορφές - φιγούρες του παρελθόντος και του παρόντος από τα χρόνια του «Ορφανοτροφείου» της Κατερίνης. Άνθρωποι που αγκάλιασαν την προσπάθεια από την αρχή γιατί δεν είχαν απλώς μια συναισθηματική φόρτιση και μια επιθυμία καρδιάς, αλλά βιώματα και αναμνήσεις που τους επέτρεπαν να γνωρίζουν τι σημαίνει ορφάνια στο πετσί τους.

Χρειάστηκε λοιπόν η άδολη και ειλικρινής οικονομική υποστήριξη ανθρώπων από την Ελλάδα και όλον τον υπόλοιπο κόσμο
που επέτρεψαν - με τη σωστή διαχείριση των υπευθύνων - σε παιδιά να ζήσουν, να πιστέψουν σε κάτι, να σπουδάσουν, να γνωρίσουν μια αγκαλιά γονέα, να ανακουφιστούν από τα σημάδια του πολέμου και των πυρκαγιών. Όλοι εσείς λοιπόν υπήρξατε και θα εξακολουθήσετε να είστε το στήριγμα του «ΒΕΝΙΑΜΙΝ» ώστε τα 20 χρόνια να αποτελούν ένα δεύτερο σημείο καμπής δεκαετίας (2nd milestone) και το έργο να συνεχιστεί με επιτυχία και στους νέους ορίζοντες δράσης.
Όταν το 2010 συναντήθηκα με τον Χάρη οι δρόμοι μας και αναφορικά με ζητήματα του «ΒΕΝΙΑΜΙΝ» ακούστηκε και εκείνο το διδακτικό ανέκδοτο με την κότα και το γουρούνι για να αποτυπωθεί η έννοια της δέσμευσης: «Όταν ετοιμάζεται ένα πιάτο με αυγά και μπέικον, το γουρούνι βάζει το κρέας που προϋποθέτει την προηγούμενη σφαγή του και η κότα παρέχει το αυγό που συνεπάγεται την εμπλοκή της στη διαδικασία. Το γουρούνι πραγματικά αφοσιώθηκε, ενώ η κότα απλώς ενεπλάκη».
20 χρόνια «ΒΕΝΙΑΜΙΝ» = 20 χρόνια δέσμευσης (commitment-αυτοθυσίας) και αυτό είναι το μεγαλύτερο από όλα τα μαθήματα που πήρα από τη συνεργασία μου με τον Χάρη και τη Τζοάννα.
Διότι όραμα χωρίς πράξεις είναι απλώς όνειρο, πράξη δίχως οραματισμό είναι απλώς χάσιμο χρόνου, ενώ ο οραματισμός που εφαρμόζεται σωστά στην πράξη μπορεί να αλλάξει τον κόσμο.

Ρασντούνη (Rushdoony) Βούλα Υπεύθυνη της Φιλανθρωπικής οργάνωσης Macedonian Outreach

Αγαπητοί Χάρη και Τζοάννα
Με
την ευκαιρία της επετείου 20 χρόνων λειτουργίας του «ΒΕΝΙΑΜΙΝ», θέλω να σας ευχηθώ κάθε ευλογία και επιτυχία στο έργο σας και για τα επόμενα 20 χρόνια. Ο Θεός έχει ευλογήσει την προσπάθειά σας και τον κόπο της αγάπης σας όλα αυτά τα χρόνια. Ο σύζυγός μου, εγώ και το Διοικητικό συμβούλιο μας , θεωρούμε τιμή να είμαστε συνεργάτες σας όλα αυτά τα 20 χρόνια, υποστηρίζοντας ορφανά παιδιά, τόσο προσωπικά όσο και μέσω της φιλανθρωπικής οργάνωσής μας (The Macedonian Outreach). Θυμάμαι τα πολλά ταξίδια μας στη Σερβία κατά
τη διάρκεια των δύσκολων εκείνων χρόνων (μετά τον πόλεμο) και τις επισκέψεις μας στα ορφανά που ήταν στα νοσοκομεία. Ως συνεργάτης και συμμέτοχος στον τομέα της υποστήριξης παιδιών , συμμερίζομαι την χαρά σας καθώς υπηρετείτε το Θεό με ένα ανιδιοτελή τρόπο, δίνοντας τον εαυτό σας και την αγάπη σας σε αυτούς που το έχουν ανάγκη. Η ανταμοιβή σας είναι ήδη μεγάλη και απεικονίζεται στα πρόσωπα όλων αυτών των παιδιών που υποστηρίζουμε όλα αυτά τα χρόνια.
Αγαπητοί μου φίλοι συγχαρητήρια και ευχαριστούμε το Θεό που αποκατάστησε την υγεία σας αλλά και για την αγάπη σας προς τα παιδιά.

Μαριακάκη , Οργανισμική Ψυχολόγος, Διευθύντρια Εταιρίας Μελετών "MindSearch"

Για 20 χρόνια τώρα θαυμάζω με απέραντη ευγνωμοσύνη τα θαύματα που μπορούν να κάνουν μερικοί άνθρωποι που νοιάζονται,που ενδιαφέρονται, που έχουν λαχτάρα να κάνουν τη διαφορά και να αλλάξουν τον κόσμο ένα - ένα παιδί τη φορά. Όταν ξεκίνησαν ο Χάρης Αναστασίου και η Τζοάννα, με την υποστήριξη των υπόλοιπων "παιδιών του ορφανοτροφείου Κατερίνης", δεν μπορούσα να φανταστώ πως 20 χρόνια αργότερα αυτό το ενδιαφέρον για τα παιδιά που έχουν ανάγκη, θα είχε πάρει τόσες προεκτάσεις, θα είχε αγγίξει τόσες ζωές, θα είχε εξαπλωθεί σε χώρες, εθνικότητες, σε ουσία και πράξη αγάπης, στα σπίτια της ΑΓΚΑΛΙΑΣ για το παιδί. «ΒΕΝΙΑΜΙΝ» για μένα σημαίνει: από τους λίγους, από τους μικρότερους ξεκινά το μεγαλύτερο έργο, η βαθύτερη αλλαγή, η πιο ζωντανή ελπίδα. Ευχαριστώ πολύ τον Χάρη, τη Τζοάννα, και όλους τους συνεργάτες που δεν μπορώ τώρα να απαριθμήσω, γιατί αλλάζουν και τη δική μου ζωή, γεμίζοντάς με αισιοδοξία, πίστη για τους ανθρώπους, γιατί με εμπνέει το κουράγιο, η τόλμη, η επιμονή τους για ένα καλύτερο κόσμο για τα παιδιά!


Μελέτης Β. Μελετιάδης. Ποιμένας της ΕΕΕ Βόλου
Ο Βενιαμίν, ως ο μικρότερος γιος του Ιακώβ, ήταν άσημος. Το Σωματείο που φέρει το όνομα εκείνου του «Βενιαμίν», 20 χρόνια τώρα, προσέχει και υπηρετεί με αυταπάρνηση και αξιοπρέπεια σύγχρονους ‘άσημους’ της κοινωνίας μας, παιδιά, αδιαφορώντας για την εθνική, φυλετική και θρησκευτική τους ταυτότητα. Ο Χάρης και η Τζοάν, η ψυχή του «Βενιαμίν», αλλά και όλοι οι αφανείς άνθρωποί του, προσωποποιούν εκείνους προς τους οποίους ο Χριστός είπε, “40 σας βεβαιώνω πως αφού τα κάνατε αυτά για έναν από τους άσημους αδερφούς μου, τα κάνατε για μένα” (Μτ. 25) και δίνουν παράδειγμα πιστών που προΐστανται καλών έργων. Σας ευχαριστούμε Χάρη, Τζοάν και «Βενιαμίν». Ο Θεός να σας ευλογεί.


Παπαδόπουλος Χαράλαμπος, Πρώην Τραπεζ. υπάλληλος
Μια αχτίδα ελπίδας , ένα χέρι παρηγοριάς, μια καρδιά αγάπης, μια ζεστή αγκαλιά απαρτίζουν το όνομα «ΒΕΝΙΑΜΙΝ» που μέσα στο πέρασμα αυτών των 20 χρόνων γέμισαν τις ζωές πολλών παιδιών.
Καλή συνέχεια στο έργο σας με τη δύναμη του Θεού


Κανταρτζής Γεώργιος (εκδότης της ηλεκτρονικής χριστιανικής εφημερίδας www.nikites.eu)

Ο «ΒΕΝΙΑΜΙΝ», ενηλικιώθηκε! Στη διάρκεια των δυο δεκαετιών περιέθαλψε με αγάπη πολλά ορφανά και παραμελημένα παιδιάκαι στην πατρίδα μας και στη Σερβία. Παράλληλα, πριν μερικά χρόνια άνοιξε και την ΑΓΚΑΛΙΑ του σε 4 παιδιά, που γνώρισαν τη θαλπωρή και τη φροντίδα μέσα σε οικογενειακή ατμόσφαιρα, με όλες τις ανέσεις και παροχές. Και οι δυο διακονίες πρωτοποριακές. Αυτήν την ιδιωτική πρωτοβουλία αναγνώρισαν, επαίνεσαν και βράβευσαν διάφοροι δημόσιοι φορείς. Τα ΜΜΕ, τοπικά αλλά και πανελλήνιας εμβέλειας, πρόβαλαν το αξιόλογο έργο του «ΒΕΝΙΑΜΙΝ». Οραματιστής της προσπάθειας αυτήςείναι ο Χάρης Αναστασίου, με συμπαραστάτη τη σύζυγό του Ιωάννα και άλλα άτομα που ήταν μαζί τη δεκαετία του 50 στο Ορφανοτροφείο της Κατερίνης.
Ευχόμαστε και προσευχόμαστε, ο «ΒΕΝΙΑΜΙΝ», μεγαλωμένος και έμπειρος πια, να συνεχίζει τα
προσφέρει
τις πολύτιμες υπηρεσίες του σε παιδιά που έχουν ανάγκη και είναι τόσο πολλά την περίοδο που διανύουμε.

Ρωμαίος Φώτης, Δ/ντής, AMG Int. Eastern Europe & Middle East

Συναντηθήκαμε με τον Χάρη Αναστασίου  πριν 25 περίπου χρόνια και ήταν αξιοθαύμαστη η  έμπνευση, ο οραματισμός και το πάθος του  για τη στήριξη ορφανών παιδιών… Άλλωστε ήταν ο ίδιος ένα ορφανό και είχε βιώσει την ανάγκη που ήθελε στη συνέχεια να υπηρετήσει.  
Δεν θα ξεχάσουμε ποτέ την υπέρβαση που έκαναν με την αγαπημένη σύζυγό του Ιωάννα να ζήσουν για λίγα χρόνια στη "ζούγκλα" της Αθήνας υπηρετώντας πάντα τον ίδιο σκοπό με ανιδιοτέλεια και θυσία καθώς και τ' ατέλειωτα ταξίδια σε διάφορες όμορες χώρες με σκοπό πάντα τη στήριξη ορφανών παιδιών.
Τελικά μαζί τον Βενιαμίν βρήκαν και  έστησαν την μόνιμη φωλιά τους στην όμορφη Κατερίνη.
Σήμερα  βλέπουμε την ανάπτυξη και  λειτουργία δράσης του  Βενιαμίν με συγκίνηση σαν να βλέπουμε ένα δικό μας παιδί να ενηλικιώνεται…  Θέλουμε να εκφράσουμε τα ειλικρινή μας συγχαρητήρια για την προσφορά αγάπης και φροντίδας σ' αυτό το εξαιρετικά ευαίσθητο κομμάτι της κοινωνίας μας, τα παιδιά μας. Ευχόμαστε κάθε ευλογία στη συνέχεια με μια μεγάλη αγκαλιά αγάπης που συνεχώς να γίνεται πιο δυνατή….

Ευστράτιος Δαλάκας, οικονομολόγος

Πριν από 20 χρόνια άτομα που στα πολύ δύσκολα παιδικά τους χρόνια  βρήκαν φαγητό και στέγη στο Ορφανοτροφείο της Ευαγγελικής Εκκλησίας Κατερίνης, αποφάσισαν να ιδρύσουν το «ΒΕΝΙΑΜΙΝ».
Ήταν μια πρωτόγνωρη και πρωτοποριακή κίνηση που αποσκοπούσε να παράσχει οικονομική, ψυχολογική και κοινωνική στήριξη σε ορφανά παιδιά ή σε παιδιά  που ζούσαν σε άθλιες οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες.
Από τότε μέχρι σήμερα ο οραματιστής αυτού του θαυμάσιου έργου και πρόεδρος του «ΒΕΝΙΑΜΙΝ», Χάρης Αναστασίου, μαζί με τη σύζυγό του και συμπαραστάτισσά του Τζοάννα, έτρεχαν ακούραστοι για το έργο αυτό. Σε τελείως εθελοντική βάση, πότε έτρεχαν να παράσχουν τη βοήθεια του «ΒΕΝΙΑΜΙΝ» (οικονομική, κοινωνική και ψυχολογική) σε παιδάκια που την είχαν ανάγκη, και πότε έτρεχαν στις δημόσιες υπηρεσίες για διαδικαστικά και άλλα θέματα του «ΒΕΝΙΑΜΙΝ». Δεκάδες είναι τα παιδιά που βοηθήθηκαν στη δύσκολη περίοδο της παιδικής τους ηλικίας. Πολλά απ΄αυτά βοηθήθηκαν να ολοκληρώσουν τις πανεπιστημιακές τους ή άλλες σπουδές και σήμερα είναι και αυτά μέλη του «ΒΕΝΙΑΜΙΝ».Νομίζω πως αξίζουν συγχαρητήρια τόσο στο ζεύγος Αναστασίου όσο και στα άλλα μέλη του συλλόγου «ΒΕΝΙΑΜΙΝ» που στήριξαν και υποστήριξαν το έργο του «ΒΕΝΙΑΜΙΝ».
Επίσης, νομίζω πως αξίζουν ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ από μέρους τόσο της τοπικής κοινωνίας της Κατερίνης όσο και της ευρύτερης Ελληνικής κοινωνίας όλοι αυτοί, (άτομα, σχολεία, σύλλογοι, επιχειρήσεις κ.λπ.) που γεναιόδωρα στήριξαν το έργο του «ΒΕΝΙΑΜΙΝ».Η σύζυγός μου και εγώ από την πρώτη στιγμή που ξεκίνησε ο «ΒΕΝΙΑΜΙΝ» προσπαθήσαμε να τον στηρίξουμε και να υποστηρίξουμε με κάθε τρόπο το έργο αυτό.
Μέσα από την καρδιά μας ευχόμαστε στο «ΒΕΝΙΑΜΙΝ» να συνεχίσει το θεάρεστο αυτό έργο.

Ευχαριστούμε και δοξάζουμε το Θεό που χάρισε τη ζωή και την υγεία στον πρόεδρο του «ΒΕΝΙΑΜΙΝ» και προσευχόμαστε να εξακολουθήσει να ευλογεί αυτό το έργο.

ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΟΜΕΝΕΣ ΜΗΤΕΡΕΣ & ΠΑΙΔΙΑ


«…Όταν το 2010 ακούσατε με πολλή προσοχή τα προβλήματά μου, αισθάνθηκα αμέσως μεγάλη ανακούφιση, χαρά, συγκίνηση γιατί κάποιοι άνθρωποι πραγματικά ακούνε τα προβλήματά μου και από τότε ανοίξατε την αγκαλιά σας και μας βάλατε στην οικογένεια του «ΒΕΝΙΑΜΙΝ»  που μεγαλώνει μέχρι σήμερα. Θέλω να σας ευχαριστήσω γιαυτά που προσφέρετε με τόση αγάπη όλα αυτά τα χρόνια στα παιδιά μου, που βλέποντας το χαμόγελο στο πρόσωπό τους, είναι αυτό που θέλει να βλέπει η κάθε μάνα για τα παιδιά της…και αυτό το χρωστάω στον «ΒΕΝΙΑΜΙΝ»   στους  ιδρυτές, συνεργάτες και τους υποστηρικτές του» (Βάσω,  Υποστηριζόμενη μητέρα)

«Αγαπητέ  κ. Χάρη
Η γνωριμία με τον
ΒΕΝΙΑΜΙΝ και με εσάς μετρά εδώ και 20 χρόνια. Σ αυτά τα χρόνια ο «ΒΕΝΙΑΜΙΝ» μας στάθηκε σαν πατέρας. Είναι τόσο μεγάλη η ευγνωμοσύνη μας που δεν μπορεί να εκφραστεί με λέξεις. Μας είδατε να μεγαλώνουμε, να περνάμε στις σχολές μας να παντρευόμαστε και να φτιάχνουμε τις δικές μας οικογένειες. Ένα μεγάλο, τεράστιο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ για όλα»

(Αθηνά-Χριστίνα-Αλέξα Απατσίδου, μέλη του Δ.Σ, που υποστηρίχθηκαν από τον ΒΕΝΙΑΜΙΝ όταν ήταν παιδιά)

«Όπως το δέντρο για να τραφεί θέλει τροφή έτσι και ο «ΒΕΝΙΑΜΙΝ»  στάθηκε δίπλα μας σαν την ρίζα ενός δέντρου που δίνει ζωή  για να αναπτυχθεί και να βγάλει τους δικούς του καρπούς, μας κρατήσατε ενωμένους σε δύσκολους καιρούς και με το έργο σας μας δώσατε κουράγιο να συνεχίσουμε με δύναμη. Ευχόμαστε ολόψυχα ο Θεός να έχει όλους τους ανθρώπους του «ΒΕΝΙΑΜΙΝ»  καλά και να σας δίνει δύναμη να συνεχίζετε το έργο σας. Με σεβασμό, εκτίμηση , αγάπη και απέραντη ευγνωμοσύνη»
(Μαρία, υποστηριζόμενη μητέρα, παιδιά)



Θα θελα και εγώ να εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου και να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ για την συμπαράσταση του «ΒΕΝΙΑΜΙΝ» και των υποστηρικτών του, προς εμένα στις τόσες δύσκολες στιγμές που τα παιδιά μου και εγώ είχαμε βρεθεί .  Χωρίς την βοήθεια του συλλόγου, των ανθρώπων του δεν θα είχα καταφέρει να σταθεί στα πόδια μου.  Σας ευχαριστώ όλους και εύχομαι στον «ΒΕΝΙΑΜΙΝ»   να συνεχίσει το ΑΓΙΟ ΕΡΓΟ του με τη βοήθεια του Θεού. Σας ευχαριστώ από  τα βάθη της καρδιάς μου για όλα»
(Χαρούλα, μητέρα που υποστηρίχθηκε από τον «ΒΕΝΙΑΜΙΝ»)



Επιστροφή στο περιεχόμενο | Επιστροφή στο κύριο μενού